The effect of the duration of transcutaneous electrical nerve stimulation on pain and functionality in the treatment of lumbar spondylosis

OBJECTIVE: This study aimed to evaluate whether different durations of transcutaneous electrical nerve stimulation (TENS), specifically 20 and 30 min, produce distinct effects on pain and functionality in individuals diagnosed with lumbar spondylosis.
METHODS: A retrospective analysis was conducted involving 42 patients with lumbar spondylosis. Participants were assigned to two treatment groups. In addition to therapeutic ultrasound, superficial heat therapy, and exercise, Group 1 received TENS for 20 min, whereas Group 2 underwent the same treatment protocol with a 30-min TENS application. Pain intensity and functional status were assessed using the visual analog scale (VAS) and the Oswestry disability index (ODI) before treatment initiation and after completion of a 3-week intervention period. Outcomes were analyzed both within and between groups.
RESULTS: Following treatment, both groups exhibited significant reductions in VAS and ODI scores compared with baseline values (p<0.001). Comparison of treatment-related improvements revealed no significant differences between groups for either ΔODI or ΔVAS (p=0.052 and p=0.943, respectively). Although the between-group difference in ΔODI did not reach statistical significance, a moderate effect size favoring the 30-min TENS group was identified (Cohen’s d=0.618). In contrast, the effect size for ΔVAS was minimal (Cohen’s d=0.022).
CONCLUSION: The findings indicate that extending TENS application from 20 to 30 min does not provide additional benefits in terms of pain relief or functional recovery in patients with lumbar spondylosis. Given the comparable clinical outcomes, a 20-min TENS protocol may represent a more practical and cost-conscious approach for managing lumbar spondylosis-related low back pain.

Keywords: Low back ache, Mechanical low back pain, Physical therapy, Transcutaneous electrical nerve stimulation

Lomber spondiloz tedavisinde transkutanöz elektriksel sinir stimülasyonunun süresinin ağrı ve işlevsellik üzerindeki etkisi

AMAÇ: Bu çalışma, lomber spondiloz tanısı konmuş bireylerde farklı sürelerdeki transkutanöz elektriksel sinir stimülasyonunun (TENS), özellikle 20 ve 30 dakikalık uygulamaların, ağrı ve işlevsellik üzerinde farklı etkiler yaratıp yaratmadığını değerlendirmeyi amaçlamıştır. YÖNTEMLER: Lomber spondilozlu 42 hastayı kapsayan retrospektif bir analiz gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar iki tedavi grubuna ayrıldı. Terapötik ultrason, yüzeysel ısı tedavisi ve egzersize ek olarak, Grup 1’e 20 dakika süreyle TENS uygulanırken, Grup 2’ye aynı tedavi protokolü kapsamında 30 dakikalık TENS uygulaması yapıldı. Ağrı şiddeti ve fonksiyonel durum, tedaviye başlamadan önce ve 3 haftalık müdahale süresinin tamamlanmasının ardından görsel analog ölçeği (VAS) ve Oswestry sakatlık indeksi (ODI) kullanılarak değerlendirildi. Sonuçlar hem gruplar içinde hem de gruplar arasında analiz edildi.
BULGULAR: Tedavi sonrasında, her iki grupta da başlangıç değerlerine kıyasla VAS ve ODI puanlarında anlamlı düşüşler gözlendi (p<0,001). Tedaviye bağlı iyileşmelerin karşılaştırılması sonucunda, ne ΔODI ne de ΔVAS açısından gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmadı (sırasıyla p=0,052 ve p=0,943). ΔODI’deki gruplar arası fark istatistiksel olarak anlamlı olmasa da, 30 dakikalık TENS grubu lehine orta düzeyde bir etki büyüklüğü saptanmıştır (Cohen’s d=0,618). Buna karşın, ΔVAS için etki büyüklüğü minimum düzeydeydi (Cohen’s d=0,022).
SONUÇ: Bulgular, TENS uygulamasının 20 dakikadan 30 dakikaya uzatılmasının, lomber spondilozlu hastalarda ağrı giderimi veya fonksiyonel iyileşme açısından ek fayda sağlamadığını göstermektedir. Benzer klinik sonuçlar göz önüne alındığında, 20 dakikalık bir TENS protokolü, lomber spondilozla ilişkili bel ağrısının tedavisi için daha pratik ve maliyet açısından daha uygun bir yaklaşım olabilir.

Anahtar Kelimeler: Bel ağrısı, Mekanik bel ağrısı, Fizik tedavi, Transkutanöz elektriksel sinir stimülasyonu