Systemic peptide inhibitor of transendothelial migration administration attenuates microvascular leukocyte adhesion in an ovalbumin-induced mouse model of allergic inflammation

OBJECTIVE: Allergic rhinitis (AR) is driven by type 2 immune polarization and excessive leukocyte trafficking. Current pharma-cotherapies act symptomatically rather than at the level of transendothelial migration (TEM). Peptide inhibitor of TEM (PEPITEM) is a B lymphocyte-derived peptide that engages endothelial cadherin-15 to stimulate sphingosine-1-phosphate secretion and inhibit lymphocyte firm adhesion. Although effective in Type 1 autoimmune and metabolic inflammation, PEPITEM has not been examined in Type 2 allergic disease. To evaluate whether systemic PEPITEM administration attenuates systemic leukocyte traf-ficking in an ovalbumin (OVA)-induced murine AR model, using desloratadine as a clinically established comparator.
METHODS: Thirty-two C57Bl/6 mice (16 males, 16 females; 10–12 weeks; 20–25 g) were randomized to four groups (n=4 per sex per group): control, allergy, allergy+desloratadine (10 mg/kg oral gavage), and allergy+PEPITEM (200 μg/200 μL in-traperitoneal). AR was induced by intraperitoneal OVA/alum sensitization (days 1–13) and intranasal 1% OVA challenge (days 22–25). Leukocyte rolling counts, stationary, and adherent leukocytes in mesenteric post-capillary venules were quantified by intravital microscopy (IVM). Peripheral leukocyte differentials were determined by hemogram. One-way analysis of variance was used as the primary analysis.
RESULTS: OVA sensitization and challenge increased peripheral lymphocytosis (p=0.0446–0.0059) and eosinophilia (p=0.0019) and significantly elevated stationary leukocytes and adhesion (p=0.0003) in mesenteric venules, while rolling was statistically unchanged. PEPITEM reduced firmly adherent leukocyte density (p<0.05 vs. allergy group) and normalized blood eosinophilia, with effects comparable to those observed in the desloratadine-treated group. Tissue oxidative and in-flammatory marker analysis showed limited organ-specific changes; PEPITEM reduced myeloperoxidase activity in the liver (p=0.0158) and colon (p=0.0288), whereas malondialdehyde and glutathione levels were largely unchanged across tissues.
CONCLUSION: In this study, systemic PEPITEM administration reduces systemic leukocyte adhesion and several allergic phenotypes during OVA-driven Type 2 inflammation, with effects of similar magnitude to desloratadine.

Keywords: Allergic rhinitis, intravital microscopy, leukocyte trafficking, peptide inhibitor of transendothelial migration.

Transendotelyal göçü inhibe eden bir peptidin sistemik uygulanmasının, ovalbümin ile oluşturulan fare alerjik inflamasyon modelinde mikrovasküler lökosit adezyonunu azaltması

AMAÇ: Alerjik rinit (AR), tip 2 immün polarizasyon ve aşırı lökosit trafiği ile tetiklenmektedir. Mevcut farmakoterapiler transendotelyal migrasyon (TEM) seviyesinden ziyade semptomatik olarak etki etmektedir. Transendotelyal migrasyonun peptit inhibitörü (PEPITEM), sfingozin-1-fosfat salgılanmasını uyarmak ve lökositlerin güçlü yapışmasını (firm adhesion) engellemek için endotelyal kaderin-15'e bağlanan B lenfosit türevli bir peptittir. Tip 1 otoimmün ve metabolik inflamasyonda etkili olmasına rağmen, Tip 2 alerjik hastalıkta PEPITEM incelenmemiştir. Klinik olarak kabul görmüş bir karşılaştırıcı olarak desloratadin kullanılarak, ovalbümin (OVA) ile indüklenen bir murin AR modelinde sistemik PEPITEM uygulamasının sistemik lökosit trafiğini hafifletip hafifletmediğini değerlendirmektir.
YÖNTEM: Otuz iki adet C57Bl/6 faresi (16 erkek, 16 dişi; 10-12 haftalık; 20-25 g) rastgele dört gruba ayrılmıştır (her grupta cinsiyet başına n=4): kontrol, alerji, alerji+desloratadin (10 mg/kg oral gavat) ve alerji+PEPITEM (200 μg/200 μL intraperitoneal). AR, intraperitoneal OVA/şap duyarlılaştırması (1-13. günler) ve intranazal %1 OVA uyarımı (22-25. günler) ile indüklenmiştir. Mezenterik kapiler sonrası venüllerdeki yuvarlanan lökosit sayıları, durağan ve yapışan lökositler intravital mikroskopi (IVM) ile nicellendirilmiştir. Periferik lökosit diferansiyelleri hemogram ile belirlenmiştir. Birincil analiz olarak tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır.
BULGULAR: OVA duyarlılaştırması ve uyarımı, periferik lenfositozu (p=0,0446–0,0059) ve eozinofiliyi (p=0,0019) artırmış; yuvarlanma istatistiksel olarak değişmezken, mezenterik venüllerde durağan lökositleri ve yapışmayı (p=0,0003) belirgin şekilde yükseltmiştir. PEPITEM, güçlü yapışan lökosit yoğunluğunu azaltmış (alerji grubuna kıyasla p<0,05) ve kan eozinofilisini normale döndürmüştür; bu etkiler desloratadin ile tedavi edilen grupta gözlenenlerle karşılaştırılabilir düzeydedir. Doku oksidatif ve inflamatuar belirteç analizi sınırlı organa özgü değişiklikler göstermiştir; PEPITEM karaciğerde (p=0,0158) ve kolonda (p=0,0288) miyeloperoksidaz aktivitesini azaltırken, malondialdehit ve glutatyon seviyeleri dokular genelinde büyük ölçüde değişmemiştir.
SONUÇ: Bu çalışmada, sistemik PEPITEM uygulaması, OVA kaynaklı Tip 2 inflamasyon sırasında sistemik lökosit yapışmasını ve çeşitli alerjik fenotipleri, desloratadin ile benzer büyüklükteki etkilerle azaltmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Alerjik rinit, intravital mikroskopi, lökosit trafiği, transendotelyal migrasyonun peptit inhibitörü.