Investigation of factors influencing intraocular lens implantation strategy following capsular tension ring implantation

OBJECTIVE: The aim of this study was to evaluate the determinants of post-operative visual acuity and the factors influ-encing surgeons’ intraocular lens (IOL) implantation strategy in eyes undergoing capsular tension ring (CTR) implantation during cataract surgery.
METHODS: This retrospective observational cohort study evaluated the outcomes of phacoemulsification with CTR implan-tation performed between 2023 and 2025. Pre-operative variables included age, cataract stage, and pseudoexfoliation (PEX); intraoperative parameters comprised the extent of zonular dialysis and vitreous prolapse. Multivariable regression, with effect sizes reported as odds ratios or β coefficients and 95% confidence intervals (CIs), was used to identify factors associated with post-operative visual outcome and with IOL implantation strategy.
RESULTS: Of 89 eyes (of 89 patients), 23 received a three-piece sulcus IOL and 66 an in-the-bag foldable IOL. Best-corrected visual acuity (BCVA) improved from a median of 1.0 (interquartile range [IQR] 0.5–1.9) to 0.2 (IQR 0.1–0.4) logMAR (mean 0.37±0.49; p<0.001). Sulcus implantation was more frequent in eyes with greater zonular dialysis (median 90° vs. 0°; p=0.014), vitreous prolapse (p=0.017), and PEX (p=0.035). No significant difference in post-operative BCVA was detected between the two groups (median 0.2 in both; p=0.98). In the multivariable model, greater zonular dialysis (odds ratio [OR] 1.10/10°, 95% CI 1.01–1.20) and vitreous prolapse (OR 5.84, 95% CI 1.27–26.9) were independently associated with sulcus implantation. Post-op-erative BCVA was associated with pre-operative visual acuity rather than with IOL position; cataract stage was associated with the outcome in univariable analysis (p=0.035) but not after adjustment for pre-operative BCVA (β=-0.19, p=0.065).
CONCLUSION: In this CTR-treated cohort, favorable 12-month visual and lens-related outcomes were observed across a wide range of zonular compromise. Greater zonular dialysis and vitreous prolapse were independently associated with sulcus IOL implantation. No difference in 12-month BCVA was detected between the two strategies; given the sample size, this indicates the absence of a detected difference rather than equivalence of the two approaches. The findings should be considered hypothesis generating rather than confirmatory and warrant validation in larger prospective, multicenter studies incorporating objective assessments.

Keywords: Capsular tension ring, cataract surgery, intraocular lens, surgical outcomes; zonular weakness.

Kapsüler gerilim halkası implantasyonu sonrası göz içi lens implantasyon stratejisini etkileyen faktörlerin araştırılması

AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, katarakt ameliyatı sırasında kapsüler gerilim halkası (CTR) yerleştirilen gözlerde, ameliyat sonrası görme keskinliğinin belirleyicilerini ve cerrahların göz içi lensi (IOL) yerleştirme stratejisini etkileyen faktörleri değerlendirmektir.
YÖNTEMLER: Bu retrospektif gözlemsel kohort çalışması, 2023 ile 2025 yılları arasında gerçekleştirilen CTR implantasyonu eşliğinde fakoemülsifikasyonun sonuçlarını değerlendirmiştir. Ameliyat öncesi değişkenler arasında yaş, katarakt evresi ve psödoeksfoliasyon (PEX) yer alırken; ameliyat sırasındaki parametreler arasında zonüler diyaliz derecesi ve vitreus prolapsusu bulunmaktaydı. Ameliyat sonrası görme sonucu ve IOL implantasyon stratejisiyle ilişkili faktörleri belirlemek için, etki büyüklüklerinin odds oranları veya β katsayıları ve %95 güven aralıkları (CI) olarak bildirildiği çok değişkenli regresyon analizi kullanılmıştır.
BULGULAR: 89 gözden (89 hastadan) 23’üne üç parçalı sulkus IOL, 66’sına ise kapsül içi katlanabilir IOL yerleştirilmiştir. En iyi düzeltilmiş görme keskinliği (BCVA), medyan 1,0 (çeyrekler arası aralık [IQR] 0,5–1,9) değerinden 0,2 (IQR 0,1–0,4) logMAR değerine (ortalama 0,37±0,49; p<0,001) düzeldi. Sulkus implantasyonu, zonüler diyaliz (medyan 90°’ye karşı 0°; p=0,014), vitreus prolapsusu (p=0,017) ve PEX (p=0,035) daha fazla görülen gözlerde daha sık uygulandı. İki grup arasında ameliyat sonrası BCVA açısından anlamlı bir fark saptanmadı (her ikisinde de medyan 0,2; p=0,98). Çok değişkenli modelde, daha fazla zonüler diyaliz (odds oranı [OR] 1,10/10°, %95 CI 1,01–1,20) ve vitreus prolapsusu (OR 5,84, %95 CI 1,27–26,9), sulkus implantasyonu ile bağımsız olarak ilişkili bulunmuştur. Ameliyat sonrası BCVA, IOL pozisyonundan ziyade ameliyat öncesi görme keskinliği ile ilişkiliydi; katarakt evresi, tek değişkenli analizde sonuçla ilişkiliydi (p=0,035) ancak ameliyat öncesi BCVA için düzeltme yapıldıktan sonra ilişkili değildi (β=-0,19, p=0,065).
SONUÇ: Bu CTR ile tedavi edilen kohortta, geniş bir zonüler bozukluk aralığı boyunca olumlu 12 aylık görme ve lensle ilgili sonuçlar gözlemlenmiştir. Daha fazla zonüler diyaliz ve vitreus prolapsusu, sulkus IOL implantasyonu ile bağımsız olarak ilişkili bulunmuştur. İki strateji arasında 12 aylık BCVA açısından bir fark saptanmamıştır; örneklem büyüklüğü göz önüne alındığında, bu durum iki yaklaşımın eşdeğerliğinden ziyade, saptanabilir bir farkın bulunmadığını göstermektedir. Bu bulgular, doğrulayıcı olmaktan ziyade hipotez oluşturucu olarak değerlendirilmeli ve objektif değerlendirmeleri içeren daha büyük, prospektif, çok merkezli çalışmalarda doğrulanmalıdır.

Anahtar Kelimeler: Kapsüler gerilim halkası, katarakt cerrahisi, göz içi lens, cerrahi sonuçlar; zonüler zayıflık.