Changes in pharmacological management of low back pain: Real-world evidence from a 4-year comparison (2021–2025)

OBJECTIVE: Contemporary guidelines recommend conservative, non-pharmacological management as first-line treatment for low back pain (LBP), yet real-world implementation remains variable. Understanding temporal trends in prescribing pat-terns is essential for evaluating alignment with evidence-based recommendations. The purpose of this study was to evaluate changes in pharmacological and non-pharmacological treatment strategies for LBP in a tertiary physical medicine and reha-bilitation (PMR) outpatient clinic by comparing 2 time periods 4 years apart.
METHODS: This retrospective observational study reviewed medical records of consecutive adult patients (≥18 years) pre-senting with LBP during October–November 2021 (n=252) and October–November 2025 (n=267) at a tertiary PMR center. Treatment strategies were categorized as non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) alone, muscle relaxants alone, combination therapy (NSAID+muscle relaxant), or non-pharmacological management only. Statistical comparisons were performed using Chi-square tests and odds ratios (ORs) with 95% confidence intervals (CIs).
RESULTS: Overall pharmacological prescribing decreased significantly from 51.6% (130/252) in 2021 to 36.3% (97/267) in 2025 (OR: 0.54, 95% CI: 0.38–0.77, p=0.001). NSAID prescribing declined from 25.4% to 13.5% (p=0.001), whereas non-pharmacological management increased from 48.4% to 63.7% (p=0.001). The shift toward conservative management was most pronounced in patients aged ≥65 years, with pharmacological prescribing decreasing from 58.3% to 36.5% (OR: 0.41, 95% CI: 0.22–0.77, p=0.005).
CONCLUSION: Treatment strategies for LBP in a tertiary PMR setting appeared to reflect greater alignment with contem-porary guideline recommendations over the 4-year study period. These findings may reflect increasing alignment with con-temporary evidence-based recommendations emphasizing non-pharmacological approaches and reduced pharmacological exposure, particularly in older adults at higher risk of medication-related adverse events.

Keywords: Conservative management, low back pain, non-steroidal anti-inflammatory drugs, physical medicine and rehabilitation, prescribing patterns, real-world evidence, temporal trends.

Bel ağrısının farmakolojik tedavisinde yaşanan değişiklikler: 4 yıllık bir karşılaştırmadan elde edilen gerçek dünya verileri (2021–2025)

AMAÇ: Güncel kılavuzlar, bel ağrısı (LBP) için birinci basamak tedavi olarak konservatif, ilaçsız tedaviyi önermektedir; ancak gerçek hayatta bu önerilerin uygulanması hala değişkenlik göstermektedir. Kanıta dayalı önerilerle uyumun değerlendirilmesi için reçete yazma alışkanlıklarındaki zamansal eğilimleri anlamak büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, 4 yıl arayla iki zaman dilimini karşılaştırarak, bir üçüncü basamak fiziksel tıp ve rehabilitasyon (PMR) polikliniğinde bel ağrısı için uygulanan farmakolojik ve farmakolojik olmayan tedavi stratejilerindeki değişiklikleri değerlendirmektir. YÖNTEMLER: Bu retrospektif gözlemsel çalışmada, bir üçüncü basamak PMR merkezinde Ekim–Kasım 2021 (n=252) ve Ekim–Kasım 2025 (n=267) dönemlerinde bel ağrısı şikayeti ile başvuran ardışık yetişkin hastaların (≥18 yaş) tıbbi kayıtları incelenmiştir. Tedavi stratejileri, tek başına nonsteroid antiinflamatuar ilaçlar (NSAID’ler), tek başına kas gevşetici ilaçlar, kombinasyon tedavisi (NSAID + kas gevşetici) veya sadece farmakolojik olmayan tedavi olarak sınıflandırılmıştır. İstatistiksel karşılaştırmalar, Ki-kare testleri ve %95 güven aralığı (GA) ile hesaplanan olasılık oranları (OR) kullanılarak yapılmıştır. BULGULAR: Genel farmakolojik reçete yazma oranı, 2021’deki %51,6’dan (130/252) 2025’te %36,3’e (97/267) önemli ölçüde azalmıştır (OR: 0,54; %95 CI: 0,38–0,77; p=0,001). NSAID reçete oranı %25,4’ten %13,5’e düşerken (p=0,001), farmakolojik olmayan tedavi oranı ise %48,4’ten %63,7’ye yükseldi (p=0,001). Konservatif tedaviye yönelim, 65 yaş ve üzeri hastalarda en belirgin şekilde görülmüş olup, farmakolojik reçete yazma oranı %58,3'ten %36,5'e düşmüştür (OR: 0,41, %95 CI: 0,22–0,77, p=0,005). SONUÇ: Üçüncü basamak PMR ortamında bel ağrısı (LBP) için uygulanan tedavi stratejileri, 4 yıllık çalışma süresi boyunca güncel kılavuz önerileriyle daha fazla uyum içinde olduğu görülmüştür. Bu bulgular, özellikle ilaçla ilişkili advers olay riski daha yüksek olan yaşlı yetişkinlerde, farmakolojik olmayan yaklaşımları ve farmakolojik maruziyetin azaltılmasını vurgulayan güncel kanıta dayalı önerilerle artan bir uyumu yansıtıyor olabilir.

Anahtar Kelimeler: Konservatif tedavi, bel ağrısı, steroidal olmayan antienflamatuar ilaçlar, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, reçete yazma alışkanlıkları, gerçek dünya kanıtları, zamansal eğilimler.