Clinical and laboratory characteristics associated with in-hospital mortality in methanol poisoning: A 5-year retrospective cohort study

OBJECTIVE: To compare the demographic, clinical, and laboratory characteristics of survivors and non-survivors presenting to the emergency department with methanol poisoning and to identify variables associated with in-hospital mortality.
METHODS: This single-center retrospective observational cohort study included all consecutive adults (≥18 years) diagnosed with methanol poisoning at the emergency department of Giresun Training and Research Hospital, Türkiye, between September 01, 2021, and May 01, 2026. Patients were categorized as survivors and non-survivors. Demographic characteristics, clinical findings, laboratory parameters, severity scores (Glasgow Coma Scale [GCS], Acute Physiology and Chronic Health Evaluation II [APACHE II], and Sequential Organ Failure Assessment [SOFA]), and treatment variables were compared using univariable analyses.
RESULTS: A total of 26 patients were included, and 9 (34.6%) died. At emergency department presentation, loss of con-sciousness was more frequent among non-survivors (88.9% vs. 11.8%; p<0.001). Non-survivors also had lower GCS scores (median 4 vs. 15; p<0.001) and admission pH (7.00 vs. 7.11; p=0.011), together with higher lactate (7.1 vs. 2.9 mmol/L; p<0.001), creatinine (1.52 vs. 1.00 mg/dL; p=0.001), glucose (194 vs. 123 mg/dL; p=0.029), and anion gap levels (27.0 vs. 20.9 mmol/L; p=0.018). Within the intensive care unit (ICU) subgroup (n=20), ICU non-survivors (n=9) had higher APACHE II and SOFA scores than ICU survivors (n=11) (p=0.002 and p<0.001, respectively). During the subsequent hospital course, all non-survivors required invasive mechanical ventilation compared with none of the survivors (100% vs. 0%; p<0.001); this finding was considered a marker of greater clinical severity rather than a baseline prognostic characteristic.
CONCLUSION: In this small exploratory cohort, non-survivors showed greater neurological impairment and a general pat-tern of more severe metabolic derangement at emergency department presentation. Within the selected ICU subgroup, ICU non-survivors had higher APACHE II and SOFA scores than ICU survivors. These findings are hypothesis-generating and may help identify clinical features warranting heightened concern; however, they should not be interpreted as validated prognostic criteria or as a risk-stratification tool.

Keywords: Emergency department, metabolic acidosis, methanol, methanol poisoning, mortality.

Metanol zehirlenmesinde hastane içi mortalite ile ilişkili klinik ve laboratuvar özellikleri: 5 yıllık retrospektif kohort çalışması

AMAÇ: Metanol zehirlenmesi ile acil servise başvuran ve hayatta kalan ile hayatını kaybeden hastaların demografik, klinik ve laboratuvar özelliklerini karşılaştırmak ve hastane içi ölüm oranı ile ilişkili değişkenleri belirlemektir.
YÖNTEM: Bu tek merkezli retrospektif gözlemsel kohort çalışması, 01 Eylül 2021 ile 01 Mayıs 2026 tarihleri arasında Türkiye'deki Giresun Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisinde metanol zehirlenmesi tanısı alan tüm ardışık yetişkinleri (≥18 yaş) içermiştir. Hastalar hayatta kalanlar ve hayatını kaybedenler olarak kategorize edilmiştir. Demografik özellikler, klinik bulgular, laboratuvar parametreleri, hastalık şiddet skorları (Glasgow Koma Skalası [GKS], Akut Fizyoloji ve Kronik Sağlık Değerlendirmesi II [APACHE II] ve Sıralı Organ Başarısızlığı Değerlendirmesi [SOFA]) ve tedavi değişkenleri tek değişkenli analizler kullanılarak karşılaştırılmıştır.
BULGULAR: Toplam 26 hasta dahil edilmiş olup 9'u (%34,6) hayatını kaybetmiştir. Acil servis başvurusunda, bilinç kaybı hayatını kaybedenler arasında daha sık görülmüştür (%88,9'a karşı %11,8; p<0,001). Hayatını kaybedenlerin ayrıca GKS skorları (medyan 4'e karşı 15; p<0,001) ve başvuru pH değerleri (7,00'a karşı 7,11; p=0,011) daha düşük; laktat (7,1'e karşı 2,9 mmol/L; p<0,001), kreatinin (1,52'ye karşı 1,00 mg/dL; p=0,001), glukoz (194'e karşı 123 mg/dL; p=0,029) ve anyon açığı seviyeleri (27,0'a karşı 20,9 mmol/L; p=0,018) ise daha yüksek bulunmuştur. Yoğun bakım ünitesi (YBÜ) alt grubu içinde (n=20), YBÜ'de hayatını kaybedenler (n=9), YBÜ'de hayatta kalanlara (n=11) göre daha yüksek APACHE II ve SOFA skorlarına sahip olmuştur (sırasıyla p=0,002 ve p<0,001). Müteakip hastane süreci boyunca, hayatta kalanların hiçbirine kıyasla hayatını kaybedenlerin tümü invaziv mekanik ventilasyona ihtiyaç duymuştur (%100'e karşı %0; p<0,001); bu bulgu, başlangıçtaki bir prognostik özellikten ziyade daha büyük klinik şiddetin bir göstergesi olarak değerlendirilmiştir.
SONUÇ: Bu küçük keşifsel kohortta, hayatını kaybeden hastalar acil servis başvurusunda daha büyük nörolojik bozukluk ve genel olarak daha şiddetli metabolik bozulma tablosu göstermiştir. Seçilen YBÜ alt grubunda, YBÜ'de hayatını kaybedenler, YBÜ'de hayatta kalanlara göre daha yüksek APACHE II ve SOFA skorlarına sahip olmuştur. Bu bulgular hipotez oluşturucu niteliktedir ve daha fazla dikkat gerektiren klinik özelliklerin belirlenmesine yardımcı olabilir; ancak doğrulanmış prognostik kriterler veya bir risk sınıflandırma aracı olarak yorumlanmamalıdır.

Anahtar Kelimeler: Acil servis, metabolik asidoz, metanol, metanol zehirlenmesi, mortalite.