Clinical outcomes following a home-based dual-task telerehabilitation program in Parkinson’s disease

OBJECTIVE: To examine changes in motor and non-motor clinical outcomes following participation in a home-based telerehabilitation program incorporating motor-cognitive dual-task exercises in individuals with Parkinson’s disease (PD).
METHODS: This retrospective cohort study analyzed prospectively recorded clinical data obtained from a government-supported telerehabilitation service implemented at a tertiary physical medicine and rehabilitation center in Istanbul, Türkiye. The study included 60 participants with mild-to-moderate PD (Hoehn and Yahr stages 1–3) who completed a 6-week intervention consisting of 30 supervised sessions (60 min/session, 5 days/week). The program combined motor exercises, cognitive tasks, and integrated dual-task activities delivered through synchronous video-based supervision. Clinical assessments included balance (Berg Balance Scale, Mini-BESTest), balance confidence (Activities-specific Balance Confidence Scale), mobility (Timed Up and Go test), manual dexterity (Nine-Hole Peg Test), quality of life (PD Questionnaire-39), depressive symptoms (Beck Depression Inventory), and self-reported urinary/fecal incontinence.
RESULTS: Post-intervention analyses demonstrated statistically significant improvements in all evaluated outcomes (all p<0.001). Participants showed better balance, mobility, and hand dexterity, accompanied by increased balance confidence and improved gait-related performance. Quality-of-life scores improved, while depressive symptom severity decreased following the intervention. The proportion of participants reporting urinary incontinence declined from 40% to 23%, whereas fecal incontinence decreased from 12% to 2%. Effect size analyses demonstrated moderate-to-large improvements across the primary and key secondary outcomes, with the largest effects observed for depressive symptoms, quality of life, and balance-related performance. No intervention-related adverse events were identified during the study period.
CONCLUSION: Participation in a remotely supervised, dual-task–based telerehabilitation program was associated with favorable changes across multiple clinical domains in individuals with PD. The findings suggest that home-based telerehabilitation may represent a feasible and clinically relevant rehabilitation approach within routine practice. Given the retrospective nature of the study and the lack of a control group, the observed findings should be considered preliminary. Prospective randomized controlled trials are needed to confirm these findings and evaluate their long-term clinical significance.

Keywords: Dual-task training, Parkinson’s disease, quality of life, remote rehabilitation, telerehabilitation.

Parkinson hastalığında evde uygulanan çift görevli telerehabilitasyon programının ardından elde edilen klinik sonuçlar

AMAÇ: Parkinson hastalığı (PH) hastalarında, motor-bilişsel çift görev egzersizlerini içeren ev tabanlı bir telerehabilitasyon programına katılımın ardından motor ve motor dışı klinik sonuçlardaki değişiklikleri incelemek.
YÖNTEMLER: Bu retrospektif kohort çalışması, Türkiye’nin İstanbul kentinde bulunan bir üçüncü basamak fiziksel tıp ve rehabilitasyon merkezinde uygulanan, devlet destekli bir telerehabilitasyon hizmetinden elde edilen ve prospektif olarak kaydedilmiş klinik verileri analiz etmiştir. Çalışmaya, hafif ila orta derecede PD’si olan (Hoehn ve Yahr evre 1–3) ve 30 denetimli seansdan (seans başına 60 dakika, haftada 5 gün) oluşan 6 haftalık bir müdahaleyi tamamlayan 60 katılımcı dahil edilmiştir. Program, motor egzersizleri, bilişsel görevleri ve senkronize video tabanlı denetim yoluyla sunulan entegre çift görev aktivitelerini bir araya getirmiştir. Klinik değerlendirmeler arasında denge (Berg Denge Ölçeği, Mini-BESTest), denge güveni (Aktiviteye Özgü Denge Güveni Ölçeği), hareketlilik (Zamanlı Kalk ve Yürü testi), el becerisi (Dokuz Delikli Çivi Testi), yaşam kalitesi (PD Anketi-39), depresif belirtiler (Beck Depresyon Envanteri) ve katılımcıların bildirdiği idrar/dışkı kaçırma yer almıştır.
SONUÇLAR: Müdahale sonrası analizler, değerlendirilen tüm sonuçlarda istatistiksel olarak anlamlı iyileşmeler olduğunu göstermiştir (tümü p<0,001). Katılımcılar, denge güveninde artış ve yürüyüşle ilgili performansta iyileşmeyle birlikte daha iyi denge, hareketlilik ve el becerisi sergilemiştir.Müdahalenin ardından yaşam kalitesi puanları iyileşirken, depresif belirtilerin şiddeti azaldı. İdrar kaçırma sorunu bildiren katılımcıların oranı %40’tan %23’e düşerken, dışkı kaçırma sorunu bildirenlerin oranı ise %12’den %2’ye geriledi. Etki büyüklüğü analizleri, birincil ve temel ikincil sonuçlarda orta ila büyük düzeyde iyileşmeler olduğunu göstermiş olup, en büyük etkiler depresif belirtiler, yaşam kalitesi ve dengeyle ilgili performansta gözlemlenmiştir. Çalışma süresince müdahaleyle ilişkili herhangi bir advers olay tespit edilmemiştir.
SONUÇ: Uzaktan denetlenen, çift görev temelli bir telerehabilitasyon programına katılım, Parkinson hastalığı olan bireylerde birçok klinik alanda olumlu değişikliklerle ilişkilendirilmiştir. Bulgular, evde uygulanan telerehabilitasyonun rutin uygulamalar kapsamında uygulanabilir ve klinik açıdan anlamlı bir rehabilitasyon yaklaşımı olabileceğini göstermektedir. Çalışmanın geriye dönük niteliği ve kontrol grubunun bulunmaması göz önüne alındığında, gözlemlenen bulgular ön sonuçlar olarak değerlendirilmelidir. Bu bulguları doğrulamak ve uzun vadeli klinik önemini değerlendirmek için prospektif randomize kontrollü çalışmalar gereklidir.

Anahtar Kelimeler: Çift görev eğitimi, Parkinson hastalığı, yaşam kalitesi, uzaktan rehabilitasyon, telerehabilitasyon.